سه‌شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۶ - December 12 2017
تاریخ انتشار: ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۰:۲۷
کد خبر: ۳۸۳۵۹
هدیه رحمت‌نژاد، کارگردان تئا‌تر
طراحی صحنه یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی است که در تئا‌تر وجود دارد. ما در کشور طراح صحنه‌های خوبی داریم ولی از آنجایی که تئا‌تر درآمد ندارد خیلی نمی‌شود حتی به افراد قوی و کاربلد دستمزد قابل ملاحظه‌ای داد. به نظر اگر وضع به همین منوال پیش برود طراحی صحنه از تئا‌تر حذف می‌شود و مثل خیلی از مواقع کارگردان‌ها همه کاره می‌شوند و خودشان این مسئولیت و حتی کارهای دیگر را به عهده می‌گیرند.

بی‌تردید وقتی کارگردان برای کاهش هزینه‌ها روی به مسئولیت‌های دیگر تئا‌تر می‌آورد سطح اجرا پایین می‌آید و جای تاسف است که برای صرفه جویی باید شاهد این تصمیمات غیرحرفه‌ای باشیم. به قدری کارگردان‌ها درگیر کارهای دیگر تئا‌تر شدند که باید گفت بصورت کاذب مدیر هنری هم شده‌اند. یکی از اتفاقات ناخوشایندی که در بسیاری از تئاترهای ما رایج شده اینست که کارگردان‌ها به عوامل دیگر غیر از بازیگر‌ها حقوقی نمی‌دهند و بهتر است بگوییم حقوقی هم ندارند که بدهند. وقتی دستمزدی به عوامل تئا‌تر داده نمی‌شود انگیزه هم به حداقل می‌رسد و به تبع آن مسئولیت پذیری و خلاقیت جایگاه واقعی را از دست می‌دهد.

برخی از کارگردان‌ها هم با زرنگی و بی‌اخلاقی به بازیگران می‌گویند که اگر تو میزان قیمت مرکز هنرهای نمایشی را داری ما مبلغی کمتر از آن را پرداخت می‌کنیم و همین باعث شده که بازیگرهای تئا‌تر برای ماندن در صحنه به این پیشنهاد‌ها هم جواب مثبت دهند.

موضوع غم انگیز دیگر اینست که کارگردان‌ها دارای دستمزد معینی نمی‌باشد. مثلا اگر کار دولتی باشد کارگردان باید خود را با میزان دستمزد مرکز هنرهای نمایشی و خانه تئا‌تر تطبیق دهد ولی از بد روزگار اکثر کارگردان‌ها از حمایت دولتی برخوردار نیستند و مجبورند کار‌ها را شخصی ببندند که آن موقع حقوق دیگر معنی پیدا نمی‌کند و حتی وقتی در کار آن‌ها دقیق می‌شویم می‌بینیم که از جیب هم هزینه کرده‌اند بدون آنکه اصل پول برگردد.

یکی دیگر از معضلات این روزهای تئا‌تر، برخی افرادی هستند که مسئولیت تبلیغات نمایش را به عهده می‌گیرند که متاسفانه با دریافت مبالغ سنگین هم فشاری زیادی را به تهیه کننده و کارگردان وارد می‌کنند و هم این روند منفی را در تئاترهای کشور باب می‌کنند. کاش این افراد کمی انصاف را رعایت کنند تا هم درآمدزا باشند و هم به گروه‌های تئا‌تر کمک کنند که در آن موقع می‌توان شاهد شرایطی به مراتب بهتر در حوزه تئا‌تر باشیم.

مشکل اساسی دیگر در تئا‌تر، نبود اسپانسر است و امروز خیلی نمی‌توان افراد سرمایه گذار را برای حضور در تئاتر‌ها متقاعد کرد. به هرحال سرمایه گذار به دنبال درآمدزایی است و وقتی طرح برایش توضیح داده می‌شود خیلی به سود حاصل از آن اطمینان ندارد و حتی فکر ضرر هم ذهنش می‌رسد. عده‌ای هم که به این حوزه ورود پیدا می‌کنند به خاطر آنست که به عنوان کار فرهنگی از دادن مالیات خودداری کنند. در این بین برخی تئاتر‌ها هم با سودجویی از اسپانسر‌ها خاطره بدی را برای آن‌ها رقم زدند و اتفاقی که از این تمامیت خواهی رخ داده اینست که این اسپانسر‌ها دیگر حاضر نیستند برای کارهای بعدی به این عرصه ورود پیدا کنند.

در کشور سالن‌های خوب تئا‌تر کم است و همین سالن‌های کم هم بیشتر در اختیار یک عده کارگردان‌های پرکار است و همین باعث شده عده‌ای دیگر که معمولا از تجربه کمتر کاری برخوردارند از سالن‌های خوب محروم شوند و همین یک دلیل می‌تواند به عدم پیشرفت و بی‌کیفیتی کار این کارگردانان منجر شود.

با تمام این مشکلات عده‌ای انسان‌های بامعرفت هم هستند که تمام تلاش خود را به کار بستند تا بسترهای لازم برای فعالان تئا‌تر رقم بخورد که جا دارد برای کوشش این افراد از آن‌ها تشکر کرد. امید است در آینده‌ای نه چندان دور شاهد بهبود هرچه بیشتر حوزه تئا‌تر در کشور باشیم.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری