يکشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ - August 19 2018
تاریخ انتشار: ۲۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۷:۰۲
کد خبر: ۴۶۸۳۶
اظهارات کارگردان طلبکار در اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر
خیلی‌ها از سخنان دیشب ابراهیم حاتمی‌کیا تعجب کردند. خیلی‌ها نوشتند که حاتمی‌کیا عوض شده و دیگر آن آدم گشاده‌رو و نقدپذیر سابق نیست. اما ما اعتقاد داریم حاتمی‌کیا مدت‌هاست تغییر کرده و دیگر آن کارگردان معترض اما صبور گذشته نیست.
میهن امروز- مازیار وکیلی: خیلی‌ها از سخنان دیشب ابراهیم حاتمی‌کیا تعجب کردند. خیلی‌ها نوشتند که حاتمی‌کیا عوض شده و دیگر آن آدم گشاده‌رو و نقدپذیر سابق نیست. اما ما اعتقاد داریم حاتمی‌کیا مدت‌هاست تغییر کرده و دیگر آن کارگردان معترض اما صبور گذشته نیست.

حاتمی‌کیا از زمانی تغییر کرد و خودش را پشت نام سیاست‌مداران و بزرگان نظام پنهان کرد که فیلم‌هایش دیگر توان سابق را برای جریان‌سازی نداشتند. زمانی تغییر کرد که زمین بازی سینما را به کارگردانان متفاوت و خوش‌فکری مثل اصغر فرهادی واگذار کرد. 

حاتمی‌کیا زمانی تغییر کرد که متوجه شد نمی‌تواند فیلم‌هایی بسازد که موج اجتماعی ایجاد کنند. زمانی تغییر کرد که اصغر فرهادی را متهم کرد چون پول فیلم‌هایش را از خارج می‌گیرد و جوایز جهانی می‌برد مشکل دارد. 

حاتمی‌کیا  از زمانی که دیگر نتوانست فیلم خوب بسازد شروع کرد به داد و بیداد کردن و فریاد زدن‎های بی‎خود. شروع کرد همه را نقد کردن و خودش را مبرا دانستن. راهش را هم خوب یاد گرفت پشت سیاست‌مداران پنهان شد تا کسی جرئت نکند به فیلم‌هایش نقدی وارد کند. خودش را نماد کل نظام دانست و دیگران را ترساند تا کسی جرئت نکند از فیلم‌هایش بد بگوید.  آنقدر این کار را ادامه داد تا رسید به جایی که از یک نقد ساده درباره یکی از بدترین فیلم‌های کارنامه‌اش چنان برآشوبد که همه را متهم به نفهمیدن کند.

حاتمی‌کیا حواسش نیست که همه هویتش را از مردمی دارد که برای فیلم‌هایش بلیط می‌خرند. همه هویت و تشخص خود را مدیون منتقدانی است که به آثار خوب او نقدهای مثبت نوشتند و اجازه ندادند حاتمی‌کیا در سینما ایران گم شود.

آقای حاتمی‌کیا به جای اپوزوسیون نمایی یک‌بار شفاف بگویید بودجه فیلم به وقت شام چقدر است؟ رسماً دستمزد خود را اعلام کنید تا ما بدانیم چقدر برای ساخت چنین فیلم ضعیفی که برخی صحنه‌هایش بدل به کمدی ناخواسته شده دستمزد گرفته‌اید؟ یک بار از خودتان بپرسید چرا این بودجه را به شما می‌دهند و به دیگران نه؟ آقای حاتمی‌کیا چرا فکر می‌کنید فقط شما صاحب این نظام هستید؟

مگر آن‌هایی که رفتند و جنگیدند برای شما و هم‌فکرهای شما جنگیده‌اند که این‌گونه منت فیلم ضعیف خود را بر سر دیگران می‌گذارید؟ مگر زمان توقیف فیلم گزارش یک جشن، فرزند خلف نظام نبودید، چرا آن موقع این‌گونه فریاد نکشیدید؟ چرا آن موقع تلویزیون را متهم به جانبداری نکردید؟ آقای حاتمی‌کیا هویت همه این نظام از مردم است. میزان رای ملت است، همه ملت.

حتی آن کسی که فیلم شما را دوست نداشته و آن را کمدی دانسته هم حق دارد در سرنوشت کشور دخالت داشته باشد. حق دارد نظرش را بگوید بدون این‌که بترسد حاتمی‌کیا او را به خدا حواله دهد. مگر شما معیار حق و باطل هستید که دیگران را به خدا حواله می‌دهید. 

آقای حاتمی‌کیا بد مسیری را برای ماندگاری در سینمای ایران انتخاب کرده‌اید. پشت سیاست‌مداران پنهان شدن و فیلم بد  با بودجه دولتی ساختن روش خوبی برای ماندگاری در سینمای ایران نیست. 

چند سیمرغ دیگر باید بگیرید تا راضی شوید به کسی توهین نکنید؟ چه کار دیگری برایتان انجام دهند تا یک مجری ساده تلویزیونی را این‌گونه تحقیر نکنید؟ اصلاً چه کسی به شما اجازه داده این‌گونه دیگران را تحقیر کنید. چون بچه نظام هستید اجازه زدن هر حرفی را دارید؟ مگر غیر از این است که این نظام برای مردم است؟ 

قرار بود سیاست‌مداران ما، فیلم‌سازان ارزشی ما و همه کسانی که  قدرت و  توانی دارند، مردم  را ولی نعمت خود بدانند. خوشحالیم که رفتار همت‌ها، باکری‌ها و خرازی‌ها مثل شما نبود. خوشحالیم که آن‌ها مثل شما مردم را چنین تحقیر‌آمیز خط‎‌کشی نکردند. چون اگر قرار بود آن‌ها با متر امروز شما رفتار کنند باید نیمی از مردم ایران را اعدام می‌کردند. شما که تحمل یک نقد ساده از یک منتقد را ندارید چگونه می‌خواهید به جوانان این مرز و بوم رفتار صلح آمیز را بیاموزید؟ 

آقای حاتمی‌کیا شما از هیچکاک بزرگ‌تر نیستید. او هم سال‌ها جایزه‌ای نگرفت اما فیلمش را ساخت و در تاریخ سینما ماندگار شد. علت ماندگاری هیچکاک یک چیز بود؛ او واقعاً برای مردم فیلم می‌ساخت و ادای مردمی بودن را در نمی‌آورد. به خاطر جایزه نبردن یا نقد شدن هیچ‌وقت کسی را تحقیر نکرد. 

جان فورد با آن عظمتش آرزو داشت کارش به اندازه  یک کفاش به درد جامعه‌اش بخورد. فیلم‌سازان واقعی این‌ها هستند نه شما. این‌ها حرف مردم خود را زدند و در تاریخ سینما ماندگار شدند. شما چه؟ سی سال دیگر کسی یادش هست به وقت شام چه فیلمی بوده؟ من جوابش را می‌دانم، هیچ‌کس اسم این فیلم در ذهنش نخواهد ماند. اما همه رفتار تحقیر‌آمیز شما را به خاطر خواهند آورد. 

بچه نظام باشید، کژی‌ها را فریاد بزنید، از کاستی‌ها بگویید. از شهدا و مظلومیت‌شان دفاع کنید. اما صبوری و متانت را هم از آن‌ها یاد بگیرید. یاد بگیرید که همه مردم را دوست داشته باشید. همه آن‌هایی را که ساعت‌ها در صف جشنواره ایستادند تا فیلم شما را ببینند دوست داشته باشید حتی اگر مخالف شما باشند و فیلم را دوست نداشته باشند.

حاج قاسم سلیمانی هنگام تماشای به وقت شام گریست، بسیار خُب. حالا اگر کسی به هر دلیلی به فیلم شما خندید باید این‌گونه تحقیر شود؟ قاسم سلیمانی هم برای همین مردم می‌جنگد. برای همه مردم. شما از چه چیز ناراحت هستید؟ از یک نقد؟ نقد آن منتقد بی‌نوا بیشتر قدرت دارد یا شما که میلیاردها بودجه را صرف ساخت فیلم‌های خود می‌کنید؟ حرف‌‌های یک مجری ساده تلویزیونی بیشتر اثر دارد یا شما که از وزیر و وکیل تا سردار و امیر ستایش‌تان می‌کنند؟ وقتی با این همه قدرت از یک نقد ساده برمی‌آشوبید مشخص است به فیلمی که ساخته‌اید اعتقاد ندارید وگرنه فیلمی که خوب باشد مسیر خودش را بدون این جنجال‌ها پیدا می‌کند، مثل آژانس شیشه‌ای. 

حاتمی کیا این سال‌ها بدل به بچه‌ای شده که پدر و مادر هر چه برای او انجام می‌دهند به چشمش نمی‌آید. همان تلویزیونی که آثار او را ده‌ها بار نمایش می‌دهد یک فیلم اصغر فرهادی را نمایش نداده، تیزرهای باران کوثری را سانسور کرده و حسین پاکدل را هم محترمانه اخراج کرده است. آقای حاتمی‌کیا این‌ها را هم می‌بینید یا فقط نگران خودتان هستید؟ این‌ هنرمندان مردم هستند یا نه؟ این افراد حق حیات و زندگی در این کشور را دارند یا نه؟

آقای حاتمی‌کیا در خلوت خود ده‌‌ها بار ویدئو امشب را ببینید و از خودتان بپرسید چرا برای دیده‌شدن مجبور به انجام چنین کارهایی هستید؟ شاید برای این سوال پاسخی پیدا کردید و توانستید در آینده فیلمی بسازید که بدون این جنجال‌ها هم قابل دیدن باشد.

منبع: رویداد24
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری