جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷ - October 19 2018
تاریخ انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۷:۴۶
کد خبر: ۵۳۶۰۰
دانش آموزان وقتی می بینند که در سال 1395 رتبه مدیریت منابع آب ایران در بین ۱۳۳ کشور، رتبه 132 را کسب کرده، از معلم شان می پرسند: پس مشکل آب کشور رو کی حل می کرده؟ و معلم با افسوس فقط سری تکان می دهد.
میهن امروز- در آينده جذاب ترین کلاس مدرسه کلاس تاریخ خواهد بود. چقدر با خواندن این دوره تاریخی ای که ما هستیم می خندند. می خوانند در سال 1381 انوشیروان نجفی، معاون وقت سازمان محیط‌زیست خشک شدن دریاچه ارومیه را پیش بینی کرد، امّا کسی سخن او را جدی نگرفت و 12 سال بعد بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران به راحتی خشک شد!

دانش آموزان از معلم شان می پرسند: اینا واقعا اینجوری بودن یا مسخره بازی در می آوردن؟ و معلم با افسوس می گوید واقعا اینجوری بودند! معلم باید از شکاف بگوید. شکافی که بین تصمیم گیران بخش آب و نخبگان آبی کشور بود. دوره ای که نه آنها به اینها اعتماد داشتند نه اینها به آنها!

دانش آموزان آینده خواهند خواند که در سال 1395 وزیر محترم نیرو، طبیعت و اقلیم را عامل تهدید کننده ملت و تمدن ایرانی دانست. امّا وقتی نگاه به تاریخ گذشته این سرزمین می کنند، می بینند که خشکی آب و هوا جزو ویژگی سرزمین ایران بود، وقتی وضعیت منابع آبی سال 1395 را با وضعیت سده های پیشین مقایسه می کنند پی به مدیریت نادرست و نسنجیده خواهند بُرد.

دانش آموزان آینده خواهند خواند که در سال 1395 معاون شهردار بعد از فرونشست زمین در خیابان پیامبر تهران سریع با مشاهده حادثه پیش آمده افسوس خورد و گفت: «همانطور که بارها گفته‌ام راه حل این مشکل این است که شبکه آب تهران را با اولویت به عنوان یک طرح ملی نوسازی کنیم». خب طفلک بارها گفته. دیگه چیکار باید کنه؟ زبانش مو درآورد از بس اینها را گفت. مردم کی می خواهند شبکه آب تهران را نوسازی کنند؟ مردم در کمال پررویی توی چشم مسئولان نگاه می کنند و می گویند وظیفه شماست که مقابله کنید. مردم با عملکردشان باعث فرونشست زمین می شوند. همین جوان ها را نگاه کنید. اینها دیگر به صورت عادی نمی نشینند، این موبایل را که می گیرند قشنگ فرو می نشینند!

دانش آموزان وقتی می بینند که در سال 1395 رتبه مدیریت منابع آب ایران در بین ۱۳۳ کشور، رتبه 132 را کسب کرده، از معلم شان می پرسند: پس مشکل آب کشور رو کی حل می کرده؟ و معلم با افسوس فقط سری تکان می دهد.

یک سری تمام انرژی شان را معطوف کرده اند که مقصر اصلی بحران آب را مردم معرفی کنند، در رسانه ها بوق و کرنا می کنند که آی مردم، صرفه جویی کنید، واقعا مردم چرا اینقدر خیره سر شده اید؟ ما چه دوست داشته باشیم چه نه، کشوری عجیب و غریبی هستیم.
هر روز داریم با این واقعیت می جنگیم و به خودمان دلداری می دهیم که دکتر کاوه مدنی داریم، برترین دانشمند جوان علوم زمین دنیا یک ایرانی است و همیشه پذیرای او در صدا وسیما هستیم و با کشورهای توسعه یافته در زمینه آب حشر و نشر دارد. ولی باید قبول کنیم که هر چقدر همین دانشمند جوان ما فریاد از مشکل مدیریتی می زند، کسی تَره ای هم برای او خورد نمی کند.

یادداشتی به قلم مبین افتخاری کارشناسی‌ارشد مهندسی عمران آب و سازه‌های هیدرولیکی
با الهام از نوشته دکتر آیدین سیارسریع
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
گزارش تصویری